W maju 2015 roku branża odczytała siedmiu członków, którzy weszli na debiutancką scenę, w zasadzie tak samo: zbyt ciężcy, zbyt szorstcy, zbyt twardzi jak na masowy gust. Dziesięć lat później, we wrześniu 2025 roku, minialbum MONSTA X THE X sprzedał się w pierwszym tygodniu w 427 086 egzemplarzach — najwyższy wynik w karierze zespołu. Brzmienie w tym czasie nie zrobiło się lżejsze.
Ta recenzja MONSTA X przechodzi przez tych jedenaście lat. Śledzi po kolei, jak zdołał przetrwać zespół, który szedł wbrew temu, czego chciał rynek, i co po drodze zyskał, a co odłożył.
MONSTA X w liczbach
Tabela 1. Najważniejsze dane MONSTA X (stan na wrzesień 2026)
| Pozycja | Wartość |
|---|---|
| Debiut | 14 maja 2015, minialbum Trespass |
| Najlepszy pierwszy tydzień | 427 086 egzemplarzy (THE X, wrzesień 2025) |
| Wejścia na Billboard 200 | 4 — nr 5, nr 21, nr 31, nr 41 |
| Łączne odtworzenia w Spotify | 1,8 miliarda |
| Miesięczni słuchacze w Spotify | Około 1,2 miliona |
| Trwająca trasa światowa | THE X : NEXUS, otwarta w Seulu w styczniu 2026 |
Kazano im złagodnieć, a oni postanowili tego nie robić
MONSTA X wyszli z programu typu survival. W NO.MERCY stacji Mnet, który ruszył pod koniec 2014 roku, z trzynastu stażystów zostało siedmiu, a ta siódemka zadebiutowała w maju 2015 roku albumem Trespass. Debiutancki utwór był twardym hip-hopem, a kolejne albumy nie odeszły od tego daleko.
Główny nurt ówczesnego K-popu wolał jasne i przystępne wizerunki. Dla zespołu, który wychodził z ciężkim brzmieniem i twardym konceptem, sygnał rynku był czytelny, a wraz z nim przyszły rady, by złagodzić kurs. To, co wybrali MONSTA X, nie polegało na rozwodnieniu konceptu, lecz na podniesieniu jego gęstości.
Że było to coś więcej niż osobisty gust, widać po tym, jak budowano późniejsze albumy. Raper Joohoney wyostrzył produkcję na mixtape’ach, a potem sam napisał, skomponował i wyprodukował w 2021 roku utwór tytułowy „Gambler”, po czym kolejno zajął się „Rush Hour” i „LOVE”. Wszystkie trzy to ciężkie utwory, które dopełniają się dopiero wtedy, gdy dołącza do nich występ. Pojawiły się dokładnie wtedy, gdy K-pop trwale przechylał się ku lżejszemu słuchaniu.
Ta sama postawa widać w tym, co mówią członkowie. Główny wokalista Kihyun odrzucił propozycje musicalowe i aktorskie, które przyszły po jego solowej pracy, i wyjaśnił, że zaufa własnemu wyczuciu i własnym wyborom pośród wielu słusznych odpowiedzi, jakie podsuwali mu inni. Dodał, że uczenie się kwestii wciąż cieszy go mniej niż robienie muzyki.
MONSTA X nie są jedynym zespołem, który zbudował tożsamość na samodzielnym robieniu płyt. Przypadek trzynastu członków dzielących się rolami, by postawić system własnej produkcji, omawia recenzja SEVENTEEN. Tym, co różni się tutaj, jest kierunek tej własnej produkcji: nie ku masowemu zasięgowi, lecz ku gęstości.
Scena odpowiedziała pierwsza
Pierwszym miejscem, w którym ten kurs zyskał wiarygodność, nie były listy przebojów, lecz scena. W miarę jak rozeszło się, że zespół potrafi utrzymać wokal na żywo blisko nagrania, dźwigając przy tym wymagającą choreografię, MONSTA X zyskali opinię ekipy, na której można polegać na scenie.
Otwierająca choreografia utworu „Shoot Out” rozszerzyła w 2018 roku tę opinię aż na szeroką publiczność. Ruch klatki piersiowej przekładał na ciało mieszankę trapu i rocka, rozszedł się przez memy i covery taneczne i podniósł rozpoznawalność zespołu. Właśnie to, co czytano jako balast — ciężar brzmienia — stało się wizualnym podpisem.
Warto też zauważyć, że sceniczna tożsamość zespołu nigdy nie stwardniała w jednym kierunku. „Love Killa” w 2020 roku usunęła gwałtowny ruch wcześniejszych utworów i poprowadziła nastrój minimalnym gestem, z rękami w kieszeniach. Przeciwny rejestr stał się podpisem tej samej ekipy.
Praca sceniczna doczekała się też formalnego uznania. Na Asia Artist Awards 2020 MONSTA X zdobyli główną nagrodę w kategorii Stage of the Year. Był to ich pierwszy daesang, około sześć lat po debiucie, a nazwa kategorii wskazuje dokładnie miejsce, w którym zespół wywalczył sobie pozycję.
Ta uwaga poświęcona scenie trwa. Na koncercie w lipcu 2025 roku zespół po raz pierwszy wprowadził skład z zespołem na żywo, o który publiczność prosiła od lat. Zamiast powtórzyć format, który już działał, zmienili same warunki sceny.
Za granicą zauważyli ich wcześniej niż w kraju
MONSTA X rośli w odwrotnej kolejności niż zwykle. Zamiast najpierw utrwalić się w kraju, a potem wyjść na zewnątrz, odzew przyszedł najpierw z zagranicy, a to ciepło wróciło z powrotem.
Pierwsze zwycięstwo w koreańskim programie muzycznym przyszło dwa lata po debiucie, z „Dramaramą” w 2017 roku. Tym, co napędzało wzrost później, nie były jednak koreańskie listy. W 2018 roku zostali pierwszym zespołem K-pop na głównej scenie iHeartRadio Jingle Ball, a rok później wystąpili kolejno w amerykańskiej telewizji porannej i w wieczornych talk-show.
Potem, w lutym 2020 roku, ich pierwszy anglojęzyczny album studyjny All About Luv wszedł na Billboard 200 na miejsce 5. Byli wtedy trzecim zespołem K-pop w pierwszej piątce tej listy.
To wejście nie zostało odosobnione. The Dreaming uplasowało się na miejscu 21 w 2021 roku, koreańskojęzyczne THE X na 31 w 2025 roku, a Unfold na 41 w kwietniu 2026 roku. Dzięki Unfold MONSTA X stali się pierwszym zespołem K-pop z trzema anglojęzycznymi albumami studyjnymi, a wszystkie trzy trafiły na Billboard 200.
Ten zespół nie jest jedynym przypadkiem, w którym ciężkie brzmienie działa na amerykańskich listach. Porównywalną drogę opisuje recenzja NCT 127, a inną trasę ku czołówce Billboardu kreśli recenzja ATEEZ.
Tabela 2. Główne miasta odsłuchów w Spotify (stan na wrzesień 2026)
| Miasto | Słuchacze |
|---|---|
| Meksyk | 28 311 |
| São Paulo | 18 568 |
| Kuala Lumpur | 18 525 |
| Singapur | 17 225 |
| Santiago de Chile | 16 091 |
Trzy z pięciu największych miast leżą w Ameryce Łacińskiej. Tabela pokazuje wyraźnie, gdzie publiczność MONSTA X zgromadziła się najgęściej. To, że Chile znalazło się w planie trasy na 2026 rok, wynika z tej samej logiki.
Odzew z zagranicy wrócił także jako koreańskie liczby. Sprzedaż w pierwszym tygodniu wzrosła z około 198 000 egzemplarzy w 2021 roku do 280 000 jeszcze w tym samym roku, przez 321 000 w 2022 i 326 000 w 2023, aż do 427 000 w 2025. To krzywa, której szczyt przypada na dziesiąty rok.
Cztery rozproszone lata, przebyte razem
Służba wojskowa zaczęła się w 2021 roku. Shownu poszedł pierwszy, w lipcu 2021, a w 2023 po kolei ruszyli Minhyuk, Joohoney, Kihyun i Hyungwon. Działalność w pełnym składzie zatrzymała się na blisko cztery lata.
MONSTA X nie zamilkli w tym czasie. Dostępni członkowie wydawali albumy i wychodzili na scenę. Był to sposób, by nie zostawiać nazwy zespołu pustej, i sprawił, że skład każdego albumu był inny.
Zespół zebrał się w pełnym składzie w maju 2025 roku, gdy Hyungwon wrócił jako ostatni. NOW PROJECT vol.1, wydany w tym roku na dziesiątą rocznicę debiutu, nagrał ponownie utwory z przerwy wszystkimi sześcioma głosami. Ponieważ uzupełniał głosy, których wtedy brakowało, publiczność odebrała go mniej jako wydawnictwo, a bardziej jako sposób na przejście przez minione lata.
Nazwa fandomu, Monbebe, ustaliła się cztery miesiące po debiucie, we wrześniu 2015 roku. Łączy francuskie mon z bébé, a wybrali ją sami członkowie. Skoro to właśnie ten fandom niósł zespół w pierwszych latach, gdy uwagi było mało, rotacyjna działalność w czasie przerwy i nagranie w pełnym składzie czytają się jako odpowiedź na tę relację.
Jak długo działający zespół buduje relację z publicznością, omawia recenzja SHINee, a proces potwierdzania własnego miejsca przy przekraczaniu dziesięcioletniej granicy opisuje recenzja SF9.
Bieżący rozdział: The Phase otwiera następny
W lutym 2026 roku najmłodszy członek, I.M, rozpoczął czynną służbę wojskową. Stało się to ledwie pół roku po tym, jak szóstka zebrała się z powrotem.
Ekipa w tym czasie nie stała w miejscu. Trzydziestego stycznia otworzyli trasę światową THE X : NEXUS w seulskiej KSPO Dome, a w kwietniu wydali anglojęzyczny album studyjny Unfold, by kontynuować pracę na rynku amerykańskim. Mierząc koreańskimi wydawnictwami, po THE X powstała przerwa około roczna, ale ten odcinek wypełniły działalność solowa i unitowa oraz terminy zagraniczne.
Potem, 4 września 2026 roku, ukazał się minialbum The Phase. Utworem tytułowym jest „MAGIC”, a towarzyszą mu „Type X”, „SURVIVOR”, „Electric Heart”, „That’s My Girl” i „Sweet Night, Sweet Morning” — sześć nagrań łącznie. Agencja przedstawiła album jako nośnik pogłębionej barwy muzycznej i mocnej opowieści zespołowej.
Jedenaście lat temu zdanie przyklejone do tego zespołu brzmiało, że są daleko od masowego gustu. Ci, którzy je usłyszeli, doszli aż tutaj, nie zmieniając kierunku, a ten ciężar stał się językiem, który tłumaczy ekipę.